Nasza Historia

77 Powodów do Szczęścia

 

Tom dostał swojego pierwszego psa w wieku 17 lat. W następnym roku kupił drugiego psa od swojego przyjaciela. Stworzył dla nich legowisko w piwnicy domu. Jego ojciec, pracownik młyna i jego matka, nauczycielka angielskiego, pozwolili mu mieć tyle zwierząt, ile zechce, pod warunkiem, że będzie się nimi zajmował i będzie sam przygotowywał im jedzenie.

 

W wieku 12 lat zmienił podwórko przy domu w ogród warzywny. Warzywa, które wyhodował, stały się podstawą diety dla jego psów.

 

"Kiedyś zobaczyłem bezpańską suczkę, chciałem ją od razu adoptować i dać jej to, co najlepsze."

 

"Za każdym razem, gdy trzymałem psa w rękach, chciałem się nim lepiej zająć."

 

Gdy skończył 14 lat jego matka chciała, aby został nauczycielem języka angielskiego tak jak ona, ale jego pasją była opieka nad psami i kotami. Wziął każde bezdomne zwierzę pod swoją opiekę.

 

Często jego przyjaciele dawali mu swoje psy, kiedy wyjeżdżali w podróże i nie było to rzadkością, że po powrocie pozwalali Tomowi na stałe przejąć opiekę nad swoimi pupilami.

 

Często psy, które dostał, były słabe, niedożywione i miały problemy ze zdrowiem. Ich poprzedni opiekunowie karmili je resztkami jedzenia lub surowym mięsem.

 

Tom jednak karmił je zupełnie inaczej. Jego dziadek, Anthony, rzeźnik zaopatrywał go w najlepsze mięso.

 

Po tym, jak jego matka zachorowała, a ojciec stracił pracę, zostali zmuszeni do przeniesienia się do mniejszego domu. Ta nieoczekiwana trudność narzuciła radykalne zmiany w życiu Toma. W ten sposób pracował dniem i nocą, aby nie musieć oddawać swoich psów. Pewnej nocy przy blasku księżyca w pobliskim mieście ujrzał dziewczynę.

 

Laura mieszkała ze swoją babcią w ogromnej posiadłości z dużym ogrodem. Ona również była zagorzałą miłośniczką 
zwierząt i miała pod swoją opieką 7 kotów. Wspólna pasja zaowocowała silnym, romantycznym uczuciem, które rok później zostało zapieczętowane małżeństwem.

 

Przeprowadzili się do jej domu razem z jego wszystkimi 70 psami. W trakcie przeprowadzki natknął się na stare torby zmielonych warzyw z mięsem z młyna swego ojca - pozostałość po niezakończonym eksperymencie. Nie widział w tym wartości, ale uważał, że lepiej zachować, niż wyrzucić.

 

Po kilku miesiącach spędzonych razem, coś zaczęło się dziać z jego psami, czego nie można było wyjaśnić. Niektóre stały się bardziej żywe, ich futro nabrało objętości. Porównując ich ogólny stan zdrowia znacznie się poprawił.

 

Różnica stała się tak zdumiewająca, że ​​niektóre starsze psy ledwo podnosiły się z ziemi, inne zaś były tak żywe, jak te 5 lat młodsze.

 

Każdy mijający miesiąc jeszcze bardziej pogłębiał tajemnicę.

 

Stało się to zagadką, której nie mogli rozwiązać weterynarze, 
uczeni i badacze, którzy przybyli, aby zbadać ten cud.

 

Po tym, jak nie znaleziono żadnych wyjaśnień, okazało się, że Laura karmiła psy, za które była odpowiedzialna, za pomocą zmielonych 
warzyw z mięsem z zapomnianego, ale dobrze udokumentowanego eksperymentu, podczas gdy Tom stosował standarową, tradycyjną w tamtych czasach dietę.

 

Psy karmione nową radykalną dietą okazały się żyć średnio o 50% lat dłużej niż pozostałe.

 

Tom zmarł w 1947 roku.

 

Te zdumiewające wyniki dały początek przełomowi w sposobie odżywiania psów.

 

Przełomowe receptury, które Tom wymyślił 
prawie 100 lat temu, zostały jeszcze bardziej udoskonalone dzięki najnowocześniejszym technologiom XXI wieku, takim jak mikroanaliza receptur, gotowanie w niskich temperaturach i inne 
opatentowane metody.

 

Jest to historia jak powstało 77 Pet Food TM.

Tom, rok 1912

Laura, rok 1912